 Partizan |
26.maj 1957. 5:3 (0:3) |
 Radnički (Bgd) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Beograd, 26.maj 1957, Stadion JNA, 12,000 gledalaca Sudija: B. Nedelkovski (Skopje) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Partizan: S.Stojanović, B.Belin, Herceg, Kaloperović, V.Milutinović, Pajević, Mesaroš, M.Milutinović, Valok, Bobek, Zebec (Trener: F.Matekalo) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Radnički: Vidinić, Cokić, Odanović, Ljubenović, Diškić, Ristić, Petaković, R.Ognjanović, Marković, Prljinčević, Lj.Ognjanović (Trener: I.Spitz) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[0-1] B.Belin (5'og), [0-2] Petaković (9'), [0-3] Prljinčević (25'), [1-3] Valok (47'), [2-3] Mesaroš (59'), [3-3] Kaloperović (65'pen), [4-3] M. Milutinović (67'), [5-3] Zebec (76') |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 PODVIG PARTIZANA — OD 0:3 DO 5:3! Jedna od najuzbudljivijih i najdramatičnijih utakmica svakako je ona koja je odigrana 27. maja 1957. godine, u kojoj su se sastali beogradski klubovi Partizan i Radnički. U tom dvoboju, u kojem je tim Stjepana Bobeka bio apsolutni favorit, tadašnji prvoligaš Radnički bio je na pragu svog najvećeg podviga: prvih 45 minuta igre završio je senzacionalnim vodstvom od 3:0! I od onih desetak hiljada gledalaca, koliko ih se tog dana okupilo na tribinama Stadiona JNA, malo je ko vero-vao da se na kraju utakmice veliki srebrni pehar neće naći u rukama „majstora s Dunava", tim pre što je Radnički u prvom poluvremenu ne samo ubedljivo vodio već i mnogo bolje igrao od svog velikog rivala. Ali, upravo ono u što niko nije verovao — dogodilo se. U drugih 45 minuta Partizan je zaigrao kako je on u to vreme znao i umeo, da bi već u 65. minutu rezultat bio izjednačen na 3 :3, a 15 minuta pre završetka utakmice gotovo siguran poraz pretvorio u ubedljivu pobedu od 5:3! |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Jubilarno — deseto kup takmičenje igrano je u periodu 1956/57. Ovo je učinjeno kako bi se finalni susret igrao na Dan mladosti — 25. maj. Broj učesnika opet je porastao — dostigao je cifru od 1.705 timova. Za osminu finala plasirale su se ove ekipe: SRBIJA — 6 predstavnika: Partizan (Beograd), Crvena zvezda (Beograd), Vojvodina (Novi Sad), BSK. (Beograd), Radnički (Beograd), Spartak (Subotica). HRVATSKA — 5 predstavnika: Dinamo (Zagreb), Lokomotiva (Zagreb), Šibenik, Proleter (Osijek), Nafta (Bosanski Brod). BOSNA i HERCEGOVINA — 2 predstavnika: Velež (Mostar) i Zenica. SLOVENIJA — 1 predstavnik: Odred (Ljubljana). MAKEDONIJA — 1 predstavnik: Rabotnički (Skoplje). CRNA GORA — 1 predstavnik: Budućnost (Titograd). Završni deo se igrao od 27. marta do 26. maja 1957. Prva iznenađenja dogodila su se već u takmičenju po republikama. Otpala su četiri prvoligaša: Hajduk, Sarajevo, Zagreb i Vardar. Najveće iznenađenje doživeo je Hajduk, kojeg je porazio Šibenik sa 2:0. U derbiju mesnih rivala Vardara i Rabotničkog, susret se u regularnom vremenu završio nerešeno, ali je u produžetku Rabotnički bio bolji i uspeo da se plasira među 16 najboljih klubova. U osmini finala nastavljena je serija neočekivanih rezultata. Osječki Proleter, član Treće zone, eliminisao je BSK, dok beogradski Radnički, iako je igrao bez petorice prvotimaca usred Mostara pobeđuje Velež. Treba pomenuti i uspeh Nafte iz Bosanskog Broda (člana podsavezne lige) i člana bosansko-hercegovačke zone, koja je uspela da se probije među najbolju šesnaestoricu. Posle uspeha u borbi protiv Lokomotive (3:0) Crvena zvezda je u četvrtfinalu izgubila od Partizana sa 2:4. Šibenik je nastavio seriju uspeha savladavši i Proletera sa 3:1, Budućnost je eliminisala novosadsku Vojvodinu, a beogradski Radnički subotičkog Spartaka (4:2). Polufinalni susreti završili su se visokom pobedom Partizana protiv Šibenika i Radničkog protiv Budućnosti. Finalni susret odigran je po kišnom vremenu i raskvašenom terenu. Radnički je u prvom poluvremenu vodio sa 3:0. Trostruki pobednik kupa bio je na ivici poraza. Međutim, drugo poluvreme donelo je preokret, Partizan je nadigrao Radnički, postigao pet golova i poraz preokrenuo u ubedljivu pobedu (5:3). To je bio četvrti trofej Partizanu.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Diarra | (Partizan) | 5 |
Lazarević |
(Sinđelić) |
3 |
Jovetić |
(Partizan) |
3 |
| Čadikovski | (Partizan) | 2 |
Vujošević |
(Zemun) |
2 |
Lazetić |
(Partizan) |
2 |
